Γεια σου φίλε και καλό μήνα.
Μοιάζει βέβαια ουτοπικό, το να μιλάμε και το να γράφουμε (ευχές) για ένα καλό μήνα, όταν την ίδια στιγμή, φλέγεται η Μέση Ανατολή.
Ανεξάρτητα με τα πιστεύω και τις πεποιθήσεις του καθενός (όλοι έχουμε γνώμη και δικαίωμα σε αυτή), οφείλουμε όλοι μας να συμφωνήσουμε, ότι ο πόλεμος είναι ότι χειρότερο και αυτό που διαπιστώνουμε (με μεγάλη συχνότητα, εδώ και κάποια χρόνια), είναι ότι η ιστορία (που τόσα έχει διδάξει) μοιάζει πολύ αδύνατη, στο να θέσει τα αναχώματα – μαζί και τις αναστολές – που πρέπει.
Στα δικά μας τώρα, τα στοιχηματικά, μια χαρά τη νιώθουμε, που έφυγε ο Φλεβάρης.
Ένας Φλεβάρης που στα δύο τελευταία του 24ωρα, μας έδωσε ξύλο, δε μας ευνόησε σε μαζεμένα σενάρια, που όλα κρίθηκαν στη λεπτομέρεια και αυτή η λεπτομέρεια, δεν ήρθε στο πλευρό μας, ούτε για μια φορά… (περισσότερα…)









